Spannende tijden

Bijna 2 jaar zijn verstreken en we zijn er klaar voor.
De laatste pogingen zijn we mee gestart.
Eerst in het zaak om ongesteld te worden.
Dus zaterdag 4 juli heb ik de laatste pil ingenomen in de veronderstelling dat ik snel zou gaan menstrueren.
Helaas werd ik hier in een beetje teleurgesteld want nu meer als een week later is er wat afscheiding geweest waarvan we dachten "ja het zet door" maar was verdwenen voor de zon ging schijnen.

Waar ik niet op voorbereid was, was de pijn die zich direct aankondigde.
De pijn in mijn schouder die er 1,5 jaar niet is geweest kwam direct op visite en overviel me.
Kan er nog altijd niet mee omgaan, maar ik denk maar zo "het is voor een goed doel".

Wachten dus op een menstruatie en dan?
Dan breekt er een spannende tijd aan, gaan we het hoofdstuk afsluiten, maar op welke manier.
De hormonen gieren door mijn lijf, ik denk aan de senarios als het positief uitpakt maar de negatieve krijgen toch wel weer de overhand, erg frustrerend.
Beide is goed, nogmaals we zijn op een punt beland dat we willen weten waar we aan toe zijn, maar als vrouw zijnde speelt het zich toch allemaal af in je hoofd en spelen de hormonen een spelletje met je en dan komt toch weer die hoop de hoek om kijken en lukt het jezelf bijna niet meer om je in te dekken.

Gelukkig heb ik redelijk wat afleiding, niet allemaal positief en gezellig maar het is afleiding.
Mijn schoonmoeder is nog altijd afhankelijk van ons en zal de rest van haar leven zo blijven.
Zo zijn we nog altijd in gevecht met haar huishoudelijke indicatie en zijn we druk bezig met haar financien, maar het aller belangrijkste haar gezond.

De revalidatie is afgerond, morgen hebben we een gesprek maar de dokter klonk al niet direct positief aan de telefoon, en ook zien we zelf wel dat de revalidatie veels te laat is gestart waardoor herstel erg moeilijk was.
Maar het zorgwekkendste op dit moment is toch wel haar snelle gewichtsverlies.
Ze weegt nog maar 58 kilo, waar ze in mei nog 61.8 woog, in januari 71.0 en in november zelfs 76.
Bijna 20 kilo gewichtsverlies in 8 maanden tijd.
Haar bloed in gecontroleerd, niks gevonden, vandaag een thorax gemaakt (morgen pas de uitslag) en haar afspraak bij de vasculaire vervroegd naar aanstaande vrijdag.
We hebben de eetporties groter gemaakt en meer gezonde tussendoortjes gehaald.
Uiteraard hopen we dat het aan het eten ligt en dat ze gewoon te weinig eet, maar dat kunnen we pas concluderen als er medisch van alles en nog wat is uitgesloten.

Voor de rest gaan we proberen ontspanning te zoeken.
Manlief heeft 2 weken vakantie en daar gaan we van genieten tussen de zaken door.
Woensdag mogen we gezellig bij vrienden langskomen in hun vakantiehuisje en blijven we een nachtje slapen, het weekend zijn mijn ouders 30 jaar getrouwd en gaan we met zijn allen barbequen en die week daarop gaan we waarschijnlijk nog een dagje naar de dierentuin, een avondje naar de biosscoop en zijn we aan het kijken of we nog een hotelovernachting kunnen vinden voor ons zelf.
Gewoon leuke dingen om ons gedachte van alles te verzetten.

Ik hou jullie op de hoogte hoe het zal gaan verlopen.

Het weekend

We zijn alweer bijna 2 dagen verder en t gaat echt veels te langzaam.

Gisteren zijn we naar mijn ouders toe geweest.
Mijn vader weet precies waar we nu zijn in dit traject aangezien hij mijn blog ontdekt heeft, maar hij is niet iemand die belt en continu vraagt hoe gaat het? weet je al wat? Dus heb hem vriendelijk verzocht zijn mond dicht te houden tegen me moeder en dat begreep die volkomen :))

Mijn moeder vroeg nog wel nieuwsgierig hoever we nu waren.
Ja zeg ik, nog altijd hormonen aan het slikken nu zo'n 3,5 week ofzo.
Jeetje zegt ze, wanneer komt er een terugplaatsing dan.
(ok en nu je gezicht strak houden) Nou ma die is voorlopig nog niet in zicht, het gaat allemaal zo langzaam, de hormonen doen niet wat ze beloven behalve veel bijwerkingen geven.... hahahahaha ow wat kan ik goed iets verdraaien.
Ze heeft ook niks door. Ik drink geen cola meer, wil persee sap of thee en om het niet al teveel door te laten schemeren neem ik 1 bakje koffie.
Ik zit met me broek open want dicht doet zeer aangezien me buik opgezet is, maar goed dat ziet ze wel vaker van me haha.
Ik plas heel vaak dus ik gooi erop dat ik een lichtelijke blaasontsteking heb. JA die hormonen doen wat met je lijf hoor ma.

Als ik nu zo terug denk aan gister avond heb ik de grootste lol, geweldig.
Het was heerlijke afleiding.

Vandaag niet veel op de planning.
Even het huis cleanen en misschien nog naar me dinnetje even met der kleine meid en jongen kroelen.
En dan zit het weekend er al weer bijna op.

goodbye 1e wachtweek hello 2e wachtweek

Vandaag zwaaien we de eerste wachtweek gedag en begroeten we de tweede wachtweek.

De eerste wachtweek ging zoals normaal behoorlijk snel en ik maakte me dan ook geen zorgen om die eerste week. Wel wist ik dat die tweede week vele malen zwaarder zou worden.

Om nog even een indruk te geven hoe de eerste wachtweek is verlopen zal ik een klein update geven.

Zoals altijd vallen de hormonen bij mij niet goed en kreeg ik klacht na klacht na klacht te verwerken.
Het begon met obstipatie en daar werd ik niet vrolijk van, flinke buikkrampen zorgde er dan ook voor dat ik verschrikkelijk chagrijnig werd.
De vermoeidheid kwam ook snel de hoek om loeren, een dag kon ik niet meer geheel doorkomen zonder 's middags even een dutje te doen, maar gelukkig werd ik die vermoeidheid de laatste 2 dagen de baas door druk te zijn in huis.
Ook hoofdpijn staat boven op de lijst en een molletje hielp hierbij niet.
Dan natuurlijk de pijntjes en steekjes etc die je aan het denken zetten.

Ik voelde van alles en probeerde het te genieten of het bij een mogelijke innesteling hoorde.
* kramp/steken in lies
* kramp in onderbuik
* kramp/steken in onderrug/bil/been

Om gek van te worden.
De vorige wachtweken ging ik altijd googelen of het iets kon betekenen en ben nu toch wel heel trots op mezelf dat ik dat niet nu.
De obstipatie kunnen we eindelijk van de lijst afvinken. Doordat ik dagelijks 1 tot 3 kopjes frambozenblad thee drink kan ik weer normaal naar het toilet en zijn de krampen in mijn darmen verdwenen.
De krampen in mijn ledematen heb ik helaas nog niks tegen gevonden dus die probeer ik zoveel mogelijk te negeren.
De hoofdpijn is er nog wel dagelijks, maar doordat het er dagelijks is kan ik ermee omgaan.
De vermoeidheid zal wel blijven zolang ik de hormonen gebruik ook die probeer ik de baan te zijn en de ene keer geef ik eraan toe en de andere keer niet.

Wat verwacht ik van de komende wachtweek.
Ik verwacht dat die hels gaat worden en dat ik enorm veel afleiding nodig heb.
De pijntjes en krampjes zullen gaan verdwijnen waardoor ik onzeker wordt.
Mijn positieve instelling zal een negatieve kant laten zien waarin ik geen geloof meer heb op een zwangerschap.
En de dagen zullen heel lang gaan duren.

Kortom ik weet hoe ik ben en hoe ik elkaar zit en wellicht ga ik gewoon dagelijks even deze blog lezen om mezelf een boost te geven.
Wie weet helpt het.

Dus KANJER maak je mammie blij en plak en groei!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Wat een heerlijke dag

Na het bezoekje vanmorgen aan het ziekenhuis kon mijn dag eigenlijk al niet meer stuk.
Maar sjonge jonge het was wel pufen geblazen.
De zomer vind ik heerlijk, maar als je ivm je vorige ooroperatie nog altijd niet in het water mag poedelen dan is er weinig aan en dus puf puf puf.

Vanmiddag zijn we niet langs schoonpapa geweest.
Zijn medicatie is verhoogd en ligt die merendeels te slapen. Ook zou er iemand anders langs gaan dus hadden we de dag voor ons zelf.

Ik besloot al eerder deze week om weer eens langs me oude werk te gaan.
Ik appte een oud collega wanneer ze er weer zat 's avonds en zodoende ben ik vanavond om 18.30 naar de zaak gegaan.
Wat heerlijk om al die meiden weer te zien en al snel was er veel lol
We lachen om de gekste dingen en zo gaat de tijd ook nog wat sneller voor ze.
Om 00.00 sluit de toko en op dit moment ben ik er nog altijd aanwezig.

Wat een heerlijke afleiding en och wat mis ik die meiden.
Het werk zelf mis ik werkelijk niet maar de gesprekken het gelach en het geouwehoer is iets wat ik in mijn hart gesloten heb.
Top collega's!!!!!!