2e Follikelmeting

Vandaag was het dan eindelijk zover de tweede follikelmeting en voor mijn gevoel gingen er nog een hoop volgen aangezien me follies vaak erg lui zijn.

Afgelopen nacht was een hel, ik kon niet in slaap komen.
Ik lag maar te draaien en te woelen en na wat hazeslaapjes besloot ik er om 9 uur maar eens uit te stappen. Best aan de late kant voor een doordeweekse dag.

Als eerste ging mijn twitter open of er al nieuws was op twitter van een aantal meiden en dat was er. Ik was direct in een positieve vibe maar de zenuwen namen al weer snel de overhand.
De hele ochtend heb ik lopen tobben en uiteindelijk moest ik nog opschieten ook want om 14:15 zou manlief voor de deur rijden om te vertrekken.

Eenmaal aangekomen bij de kliniek 30 minuten te vroeg begon het helemaal te kriebelen en manlief en ik pakte onze mobiel en hebben heel twitter gebombardeerd met kletspraat en onzin.
Hoezo zenuwachtig :)
na anderhalfuur wachten waren we aan de beurt bij onze favo dokter W
Hup broek uit en liggen maar zoals die altijd zo heerlijk charmant verwoord.
Baarmoederslijmvlies 10 mm super netjes.
Recht 1,2,3,4,5,6,7 follikels mevrouw

De grootste 17 mm en de kleinste 14 mm ze doen dus allemaal mee
Link 1,2,3 follikels mevrouw

De grootste 15 mm de kleinste 14 mm ze doen dus allemaal mee
Wow wat ben ik hier blij mee.
Broekie weer aan mevrouw en dan gaan we even babbelen.

Eenmaal het broekie weer aan en plaatsgenomen.
Nou vrijdag de punctie dan maar
:o Stomverbaasd waren we, zo snel dat hebben we nog nooit mee gemaakt, geen ene iui of icsi had maar 2 echo's nodig altijd 5 of meer.
En jaja gelijk onze beslissing aangegeven we willen er 2 terug plaatsen.
We hebben de medicijnen door genomen en mocht weer plaatsnemen in de wachtkamer.

Na een kwartiertje werden we geroepen door de assistente en daar werd me bloeddruk gemeten ivm de rapifen en ook die was netjes.
Vervolgens alle tijden en data's doorgesproken.

Schema is als volgt

17-04 Ochtend decapeptyl en gonal 300
18-04 ochtend gonal 300 en 's avonds om 23:15 10.000 pregnyl
19-04 rustdag
20-04 om 09:45 zaad produceren en inleveren 10:15 de punctie

Wow wat is het toch snel gegaan.
Alle medicijnen zijn in huis.
De laatste 3 spuiten voor de komende 2 dagen, de pregnyl voor woensdag de 2 stuks paracetamol en diclofinac om in te nemen 1 uur voor punctie en de utrogestan met inbrenghuls voor de komende 16 dagen na de punctie.

Wel besefte ik op de terugweg hoe hyper ik ook was dat het toch wel ook kant had met angst en minder blijdschap.
We gaan ons voorbereiden op de allerlaatste punctie ooit. Als dit niet slaagt is t over en voorbij.
En na wat nagerekend te hebben besefte we ook dat we rond de sterfdag van manlief zijn broer mogen gaan testen 21-12-1979 - 06-05-1996*
Hopelijk krijgt de maand mei naast die zwarte rand ook een nieuw lichtpuntje.

Op naar vrijdag

std 14

Vandaag zitten we alweer op stimulatiedag 13 en moet zeggen het is sneller gegaan dan ik dacht.
Morgen de tweede follikelmeting en hoop daarmee dat het eind toch ook wel in zicht is.
Als ik deze ronde vergelijk met alle andere gaat het me makkelijker af, maar zijn er natuurlijk ongemakken.
Wat me het meeste raakt dit keer is toch wel de vermoeidheid.
Ik slaap in een nacht gemakkelijk 10 uur en 's middags pak ik daar gerust 2 a 3 uur bij.
Ik heb dus weinig aan me dagen, maar ze gaan wel heel erg snel voorbij.
Me buik begint ook steeds meer op te zetten en op me zij slapen voelt niet echt lekker.

Nu ik me werk niet meer heb en al me tijd hier in kan stoppen heb ik een hoop rust over me heen.
Was bang dat ik de hele dag aan niks anders zou kunnen denken maar dat valt opzich nog mee.

Ik kijk erg uit naar de echo van morgen, hoop zo dat er nog een mooi aantal zit waar ik extra kansen mee krijg.
Moet helaas wel een hele dag wachten want de afspraak staat pas om 16.20

Follikelmeting

vanmorgen was t dan eindelijk zover, de eerste follikelmeting en ow men wat was ik nerveus.
de weg erheen ging gelukkig vrij snel doordatnik social media bij de hand had en de meiden bombardeerden met mijn tweetjes.
helaas hadden manlief en ik ook nog eens een pittig gesprek maar dat liep goed af alleen doordat ik zo'n fijne hormoonmonster ben liep ik rond met dikke rode nattemogen :-(

we waren 40 minuten te vroeg dus moesten even geduld hebben, maar werd al snel binnen geroepen.
ik wist niet hoe snel ik me broek uit moest trekken en op de stoel moest gaan liggen.
eerst keek dk. M naar mijn baarmoederslijmvlies en die was bijna al op juiste dikte.
vervolgens keek die rechts en zag ik in eerste instantie maar 1 follikel, maar al gauw doken er meerdere op en begon die te tellen.
wow 6 stuks, en dat aan 1 kant. dat heb ik nog nooit gehad max was 5 dus was helemaal happy.
na de rechterkant ging die links kijken en daar zaten direct allemaal kleintjes.
weer ging die tellen en hoppa 6 stuks, ik was door het dolle heen.
het zegt natuurlijk nog niks omdat niet alles hoef mee te groeien, maar wat ben ik blij.
12 stuks die allemaal nog meedoen in de race. wat een heerlijk gevoel.
mijn medicatie werd nog even besproken en kreeg een recept mee voor de komende dagen en kon een nieuwe afspraak gaan maken voor a.s maandag voor een nieuwe follikelmeting.

eenmaal in de auto moest ik even stuiteren.
joehoeeeeeeeee 12 stuks, zo ongelovelijk.
ik had zelf al hoog ingezet met hopelijk 8 dus dit was zo'n verrassing.
ook op twitter had ik een wedpotje geopend en merendeels gin voor 11.
1 persoon ging voor 12 en die heb ik viritueel gebombadeerd met knuffels hihi.
en dat ga ik nogmaals doen.
speciaal voor icsivrouw knufknufknufknufknufknufknufknuf

nu op naar maandag en hopen dat ze alle 12 nog meedoen.

eerste gestimuleerde week

gisteren was ik precies een week bezig met de stimulatie en ow ik was toch even vergeten dat het energie vreet.
de eerste 2 dagen ging het wel, maar vanaf dag 3 begon de vermoeidheid toch echt wel door te zetten en kwam ik de dag al niet meer door zonder 's middags een uurtje te gaan liggen.

ook heb ik mezelf omgedoopt tot hormoonmonster.
zonder dat ik er erg in heb kan ik verbaalmrakelingse klappen uit delen naar manlief die nergens voor nodig zijn.
achteraf ben ik me er van bewust en bied ik voor de zoveelste keer mijn excuses aan en hij zegt dan ook altijd zo heerlijk droog "geeft toch niks liefie"

gelukkig heb ik alle dagen ook een hoop afleiding gehad.
we zijn heerlijk bezig geweestnom van onze jungle in de achtertuin een droomtuin voor ons zelfmte creeeren.
dat koste ook een hoop energie, maar we kregen er iets moois voor terug.
helaas toen we klaar waren met de tuin lie het weer ons in de steek en kunnen we he gras nog niet gaan zaaien, maar er toch mooi weer een hoofdstuk van ons huis opgeknapt.

met pasen hebben we vrij weinig gedaan.
eerste paasdag ben ik 's avonds naar me oude werkgever gegaan.
had afgesproken me 1 van me oud collega's teven baliemedewerkster en hebben we heerlijk zitten kletsen.
de toko sluit om 00:00 uur en omdat het zo gezellig was ben ik ook gebleven tot die tijd.
geen ontbijtes gemaakt of eieren gevert, nee we hebben heerlijk bankgehangen.
tweede paasdag belde de buuf of ik mee wilde naar ikea etc omdat ze wilde kijken voor wat spulletjes.
ik had wel zin om er even uit te gaan en we hebben ons prima vermaakt.
wel was ik vergeten dat heel burgelijk nederland naar woonmalls gaat op tweede paasdag of andere feestdagen.
het mocht in ieder geval de pret niet drukken en we hebben dus heel wat afgelachen.
wel was t wederom erg slopend al dat lopen en trap op trap af dat ik voor haar zonder moeite ook alle bankstellen wilde testen.
1 nadeel is dat ik ook liever niet meer wilde opstaan :).
je kan wel raden dat toen ik eenmaal thuis was ik even me ogen een uurtje gesloten heb.

nu de eerste week voorbij is en de eerste follikelmeting in zich is gaat t wel kriebelen.
de vraag Heb ik dit keer wel een mooi aantal groeiendemfollikels? spookt dan ook geregeld door m'n hoofd.
ik weet niet of he herkenbaar is maar toen ik de eerste icsi 11 follikels had was ik bij me 2e icsi teleurgesteld dat ik er maar 7 had.
ik wilde zo graag mijn eerste icsi aantal verbeteren en dat zelfde wil ik nu weer.

nog heel even geduld hebben en woensdag weet ik dan of ze juist groeien.
tot die tijd spuiten we vrolijk verder en bewaar ik de rust.

de uitgangsecho

wat keek ik gisteren uit naar de uitgangsecho dat was voor mij de eerste stap na een rotperiode.

ik hield de fileinformatie thuis goed in de gaten en om 16:45 vertrokken we van huis richting zuid-oost brabant.

we waren nog niet eens op de snelweg en stonden al vast en nog geen 30 minuten later stonden we alweer vast net nuiten rotterdam, toen wist ik al da we niet op tijd zouden komen en helaas was de kliniek maar tot 17:00 uur telefonisch bereikbaar dus reden we op de goede gok erheen in de hoop dat het niet te veel uit zal lopen.

de gehele rit hebben we meerdere malen vast gestaan of voetstaps gereden en ieder half uur werd op de radio gezegt dat het een normale avondspits was. nou dit was geen normale spits, we rijden al 2 jaar deze route en de enigste file die wij altijd tegen komen is bij hardinxveld-giezendam.

ik raakte flink gefrustreerd maar probeerde niet te stressen.

uiteindelijk kwamen we een kwartier te laat aan dus he viel nog mee.

eenmaal binnen zei de assistente al direct dat het uitliep zoals ik ook verwachte.

het voelde wel fijn om daar weer te zijn, tis bijna te schandalig voor woorden, maar het is een tweede thuis geworden.

je kent de gastvrouwen en alle doktoren, assistentes em apotekersassistentes.

een uur na onze afspraak waren we aan de beurt.

dk. B riep ons binnen.

zo zegt ze: jullie gaan er weer voor?

ik mocht me van onder uitkleden en met de echo werd gekeken of alles er goed uit zag.

gelukkig, ze zei:geen cystes of andere rare fratsen. mooi bedje baarmoederslijmvlies en aan beide zijdes begin groeiende eicellen.

ik mocht me weer aankleden en de medicatie werd door gesproken en me geschiedenisn etc.

ze vroeg tot slot nog of we 1 of 2 embryo's wilden laten terug plaatsen.

manlief en ik zijn daar nog niet over uit. de vorige icsi had ik weinig follikels en als we er nu weer weinig hebben vind ik t een risico om er 2 terug te plaatsen, aan de andere kant een verse terugplaatsing heeft de meeste kans om te blijven plakken dus tussen me oren wordt geroepen dat ik die gok gewoon moet nemen.

vind het een lastig besluit en ben dan ook erg benieuwd naar jullie mening en naar wat jullie zouden doen.

tot die tijd dat we het nog niet weten hebben we ook nog geen besluit genomen en bekijken we het rustig.

nadat we klaar waren mocht ik naar de apotheek toe om een nieuwe voorraad medicatie aan te schaffen en vervolgens door naar de balie om een afspraak te maken voor de follikelmeting.

dk. B Wil ons graag over een week terug zien dus zo gezegt zo gedaan een afspraak is gemaakt.

volgende week woensdag 11  april zal de eerste metin plaatsvinden bij dk. M om 10:40.

terug naar huis hadden we gelukkig nergens geen file meer en stapten we ons huisje binnen rond de klok van 22 uur.